Posteado por: Enrique en Estamos lendo, Actividades do clube 04-11-2009

Es una novela de Paul Auster. Es una comedia, un cuento de hadas moderno. Es la historia de un hombre que regresa a Brooklyn (Nueva York) para morir tranquilo, pero en ese proceso conoce todo tipo de personajes y afronta situaciones que lo reencuentran con la vida. Un mundo de seres normales y con problemas que descubren el lado bueno de las cosas,

Hay quien dice que el señor Auster organiza un espectáculo que, a su manera, crea una serie de fantasías tan lucidas como las que hizo el señor Ziegfeld en el primer tercio del siglo XX. Nathan Glass, agente de seguros jubilado, regresa a su Brooklyn natal "buscando un sitio tranquilo para morir". Es un regreso al lugar donde transcurrió su infancia y donde ahora pretende refugiarse decepcionado del conjunto de su vida. Instalado allí se propone escribir lo que él llama "el libro del desvarío humano", una colección de historias y personas que recuerda o descubre en la calle. Poco a poco, en parte proviniendo de su pasado y en parte de su presente, va conociendo a una serie de tipos humanos que, de una u otra manera, se introducen en su vida hasta el extremo de que ésta cambia muy seriamente: de futuro cadáver pasa a convertirse en un personaje con mucho que hacer y muchas ganas de vivir.

En unas declaraciones hechas por el autor, daba una definición tan exacta del espíritu de la novela que es inevitable repetirla: "Una vez leí una frase del cineasta Billy Wlder que me impresionó hondamente: "Si te sientes realmente feliz, deberías escribir una tragedia; si te sientes verdaderamente desgraciado, deberías escribir una comedia". Escribir una comedia ayuda a poner las cosas en perspectiva. El mundo ha ido de tragedia en tragedia, de horror en horror, pero los seres humanos seguimos existiendo, enamorándonos y hallando alegría en la vida. Me pareció que éste era un momento para recordarlo".

La novela de Auster es una verdadera comedia, una comedia fantástica, un sueño infantil propio de quien decide retornar a la vieja guarida harto de la decepción constante con que la vida lo lamina. Nathan Glass se embarca en una aventura que se comunica con otra historia que da lugar a otra y así sigue, historias comunicadas y entrecruzadas, que van juntando a un grupo de perdidos en el mundo moderno dispuestos a darse amor, calor y abrigo unos a otros y a despecho de ese mundo moderno. Al final todas estas historias tienen un común denominador, su final feliz, tanto que pensaremos al leerla si nos están tomando el pelo o es que el cerebro del señor Auster se le ha reblandecido. Es un libro lleno de explicaciones, consideraciones sentenciosas llenas de sentido común, el menos común de los sentidos, acompañadas de una buena sesión de doctrina moral para andar por casa, ésa del tipo de "todos seríamos mejores con un pequeñito esfuerzo por parte de cada uno". Cierto.

No nos engañemos al leer la novela. Hay que entrar en ella aceptando todos los forzados problemas y no menos forzados personajes como parte integrante de la decisión del autor al hacer este libro. La novela es lo que es, un cuento de hadas.

Y entonces todo encaja. Nathan Glass y su tribu se convierten en ese grupo de gente capaz de ver el lado bueno de las cosas. Un grupo que se desplaza por un mundo que les ignora, pero que no puede destruirlos y que ellos, el grupo, están dispuestos a reunir sus insuficiencias para enfrentarlo.

Paul Auster es un escritor estadounidense. Nació el 3 de Febrero de 1947, en Newark, Nueva Jersey. Parte de su obra está ambientada en Nueva York. En su juventud tradujo poesía francesa y fue también poeta antes de orientarse hacia la novela. Ha trabajado como guionista y director para la industria del cine. En el año 2006 le concedieron el premio Príncipe de Asturias de las letras. Su obra se traduce sistematicamente al castellano y catalán.

Posteado por: Antonio en Xeral, Novas 03-11-2009

achegARTE

Se queres podes colaborar coas túas creacións ou coa organización. Toda a info en http://acorunacultura.org

Se xa sabes en que podes ou queres colaborar, podes escribir un correo directamente á Concellaría de Cultura, ao enderezo: cultura@coruna.es

Posteado por: Berta en Xeral, Novas, Escritores, Obras 17-10-2009

Cento cincuenta fotografías, a inmensa maioría descoñecidas para os lectores, e unha presada de textos, debuxos e postais, compoñen Vida e época de Vicente Risco, un libro que repasa a biografía do autor de Teoría do nacionalismo galego dende a súa infancia na última década do século XIX até o seu falecemento en 1963. Editado pola británica Amberley, un selo especializado en compilacións de fotografías antigas cun ano de experiencia no mercado español, o volume bebe sobre todo dos fondos da fundación que leva o nome do intelectual ourensán, aínda que incorpora tamén achegas adicionais de Alfonso Vázquez-Monjardín e a familia Conde-Corbal. Un percorrido bilingüe, en galego e en castelán, pola vida dunha das figuras máis controvertidas da Xeración Nós.

Coordinado por Luís Martínez-Risco, secretario da fundación, e estruturado en cinco capítulos, o volume que onte se presentou na Asociación de Artesáns de Ourense empeza por ubicar o personaxe entre os seus e nos espazos que frecuentou ao longo da súa vida, no triángulo Ourense-Castro Caldelas-Allariz. A seguir, amosa unha serie de estampas da vida rural galega entre os anos vinte e corenta, cun apartado enteiramente dedicado ás festas populares, para acabar coas que foron dúas das principais teimas de Risco: Galicia e Europa.

Posteado por: Enrique en Actividades do clube, Xa limos 15-10-2009

Antes de nada comunicar que el Club de lectura de Castrillón ha vuelto a sus actividades. El 14 de este mes de Octubre nos reunimos por primera vez después del paréntesis veraniego. Hemos incrementado el número de asistentes, lo que es muy de agradecer. Nuestra mas efusiva bienvenida a las nuevas integrantes del Club, que deseamos estén con nosotros muchos años.

La novela con la que vamos a iniciar esta nueva etapa es "La sonrisa etrusca", de José Luis Sampedro. Es una obra que vio la luz en el ya lejano 1985. Pese al tiempo transcurrido el tema que plantea es de rabiosa actualidad. Trata de las relaciones familiares entre las distintas generaciones que componen dicho núcleo, abuelos, padres y hijos-nietos. Además nos habla del choque cultural entre el campo y la ciudad.

Hay quien la ha definido como una historia de amor, de diferentes amores. Es una historia también de dignidad; la dignidad de la persona que en los últimos años de su vida quiere seguir siendo ella misma y transmitir sus experiencias y conocimientos, su lógica, a las generaciones que le perdurarán. Se afirma que el común de los mortales no morimos totalmente mientras haya alguien que nos recuerde, que haga las cosas como aquel que ya no está, le enseñó. De eso también va el argumento.

El abuelo tiene que dejar el terruño y trasladarse a la ciudad, a casa de su hijo. Está enfermo y necesita vivir allí para poder recibir los cuidados médicos adecuados. En este nuevo escenario se encuentra con su nieto, al que pretende "educar" a su manera ya que considera que sus padres, su hijo y nuera, no lo hacen bien. Se guían demasiado por los consejos de los libros de pediatría. Él prefiere aplicar sus propias experiencias.

Lo cierto es que Bruno, que así se llama el personaje, daría la vida por su nieto. Se esfuerza en cuidarle en todos los detalles y contarle historias que posiblemente el pequeño no entenderá, pero cuyo poso queda en su mente para que pueda sevir en el momento adecuado, cuando el tiempo le permita comprenderlas.

La novela de una manera muy natural nos describe situaciones que estamos acostumbrados a ver en nuestra vida diaria. Trata de esas personas de edad, a las que en muchos casos consideramos un estorbo y que son capaces de valerse por si mismos y dar mucho de lo que atesoran a su descendientes más pequeños, sus nietos. En ocasiones pueden dedicarles más tiempo e interés que el que dedicaron a sus hijos, sus padres, ya que entonces otras obligaciones les robaban esos momentos.

También nos dice que no son seres incapaces de relacionarse. Pueden establecer nuevas amistades e incluso enamorarse. De todo ésto  habla la novela. También de que pese a la ternura que el protagonista tiene, es capaz de sentir odio y desear la muerte de  otros. Lo que tabién entra dentro de la condición humana.

Nuestro personaje es un hombre de campo. Como ya he comentado tiene que trasladarse a la ciudad debido a una grave e irreversible enfermedad. Allí, en casa de su hijo, experimentará el choque entre dos mundos totalmente opuestos, la tradicional vida campesina frente a la vida de una ciudad moderna. Él interpreta este choque como una nueva guerra, en la que su objetivo es sacar del mundo moderno a las dos personas que más le importan: su nieto y relevo y a la mujer con la que ha conocido una parte del amor oculta para él y de la que nunca ha disfrutado. Estas dos obsesiones lo transforman totalmente y pasa de ser un macho viril, a convertirse en un hombre sensible y cariñoso, sin dejar de pelear contra una modernidad que no comprende y considera perniciosa.

José Luis Sampedro, nació en Barcelona el 1 de Febrero de 1917. Al estallar la guerra civil española es movilizado en el bando republicano, pasándose posteriormente al bando de los sublevados.

Finalizada la contienda consigue una plaza de Aduanas en Melilla. Se traslada a Madrid para estudiar Ciencias Económicas. Finaliza sus estudios de forma brillante, Premio Extraordinario, en 1947, comenzando a trabajar en el Banco Exterior de España. Esta labor la compagina con la de dar clases en la Universidad, logrando en 1955 la cátedra de Estructura Económica en la Complutense de Madrid. Simultaneará este puesto con su labor en el Banco hasta 1969.

Entre ese año y 1970 y ante las destituciones de catedráticos en la Universidad Española decide hacerse profesor visitador en las universidades de Salford y Liverpool.

De vuelta en España pide la excedencia en la Complutense y se incorpora al Ministerio de Hacienda. En 1976 vuelve al Banco Exterior de España y en 1977 es nombrado Senador por designación real. Ocupara el cargo hasta 1979.

En paralelo a su actividad como economista publica varias novelas. Llegado el momento de su jubilación se dedica de lleno a escribir, logrando un gran éxito con La sonrisa etrusca. Desde 1990 es miembro de la Real Academia Española.

A finales de los 90, convertido en un humorista crítico de la decadencia moral y social de Occidente y del neoliberalismo y las brutalidades del capitalismo salvaje, se casa con la poetisa Olga Lucas.

Es presidente honorario no ejecutivo de la empresa Sintratel, junto con José Saramago.

Sus obras van desde la novela hasta libros sobre temas económicos, pasando por el cuento.

Posteado por: Berta en Xeral 13-10-2009

Ademais de toureiro profesional, boxeador ocasional, piloto de avioneta, xogador de polo, condutor de coches de carreiras, actor afeccionado, presidente do Betis e da Cruz Vermella, e mecenas da Xeración do 27, Ignacio Sánchez Mejías deixou escrita a novela La amargura del triunfo, que agora ve a luz.

O manuscrito desta obra foi achado hai uns meses coa preparación do 75 aniversario da morte do toureiro no rodo, que se cumpre este ano e que inspirou o que posiblemente sexa o máis fermoso poema fúnebre da literatura española xunto ao que Jorge Manrique escribiu á morte do seu pai: o “Llanto por Ignacio Sánchez Mejías”, do seu amigo Federico García Lorca.

Publicada agora pola editorial Berenice cun amplo estudo introdutorio de Andrés Amorós, é “un retrato prototípico do ascenso e desengano dun toureiro, con claves e un transfondo moi orixinais debido ás mans, dabondo autorizadas das que procede”, segundo os editores.
La amargura del triunfo tamén é un reflexo do mundo intelectual de Sánchez Mejías, quen foi autor de teatro psicodramático e o primeiro candidato da República para ocupar o posto de gobernador civil co entón novo réxime. Cuñado de Joselito, que o doutorou na praza, foi conferenciante na neoiorquina Universidade de Columbia, onde foi presentado por Lorca, e cedeu os terreos de Sevilla para que aterrasen os cepelíns, e a esta multitude de facetas súmase agora a de novelista.
Posteado por: Antonio en Xeral, Novas, A biblioteca recomenda 05-10-2009

Nacido en 1927 na localidade de Ribadeo (Lugo), Daniel Cortezón foi de formación totalmente autodidacta e pertencía á chamada ‘primeira xeración’ dos dramaturgos de posguerra, entre a súa produción inclúense tamén obras de narrativa, ensaio, artigos e traducións.

Na súa carreira coma escritor destacan obras coma A vila sulagada, coa que gañou o Premio Blanco Amor na súa primeira edición, ou A diáspora e Xelmírez ou a gloria de Compostela. No campo do ensaio foi autor de títulos coma O esprito de Galiza, Castelao ou a paixón de Galiza. Tamén escribiu teatro sobre a emigración galega como "A diáspora" e en castelán, "Crónicas del Rey Don Pedro" ou "Soñando a Goette". É autor dun ciclo de catro obras sobre a figura de Castelao.

Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podedes ler as seguintes obras deste xenial dramaturgo:

  • A vila sulagada
  • A diáspora : peza dramática nun acto
  • Os irmandiños : drama histórico
  • Xelmirez, ou a groria de Compostela : peza dramática en catro aitos
  • Pedro Madruga : representación historica
  • Prisciliano
  • Crónica del rey Don Pedro
  • Dionisio Gamallo Fierros, Varón de Porcillán : la sinfonía incompleta 
  • Semáforo : humordrama en un acto 
  • As covas do rei Cintolo
  • Castelao ou a paixón de Galiza . IV, O pudor e a angustia
  • Castelao ou a paixón de Galiza. III, Intermezzo bufo
  • Alí Ben Mangato e mailo seu cabalo branco chamado Beliador : teatro para nenos nun só entrecho
  • Os anxos cómense crús
Posteado por: Berta en Xeral 24-09-2009
Premio Fomento Lectura 2009       O xornal "La Vanguardia", o xornalista Manuel Pedraz, polo programa  "Historias de papel", de RNE en Andalucía e o escritor Fernando Sánchez Dragó, polo seu programa "Las Noches Blancas", de Telemadrid, foron galardonados cos Premios ó Fomento da Lectura 2009 ós medios, que concede a Federación de Editores de España.
Nas bibliotecas Municipais podedes encontrar entre outras as seguintes obras de escritor Sánchez Dragó:
  • La prueba del laberinto
  • El camino hacia Ítaca 
  • Historia mágica del Camino de Santiago 
  • El camino del corazón
  • Prisciliano y el priscilianismo
  • Las fuentes del Nilo 
  • Muertes paralelas 
  • El sendero de la mano izquierda : un código de conducta 
Posteado por: Berta en Xeral, Novas, Escritores 21-09-2009

 Victor López Villarabid

  O xornalista e escritor Víctor López Villarabid, un dos grandes valedores do  Camiño de Santiago, faleceu o pásado sábado ós 72 anos en Lugo e será soterrado hoxe á tarde en Sarria onde foi correspondente de El progreso durante catro décadas.

    A súa carreira xornalista ten un amplo percorrido. Persoa moi activa deselvolveu a súa labor informativa en medios coma Radio Cadena, Radio Nacional de España, Onda Cero ou Radio Galega.

    Dende o ano 1970 levou, ademáis, a corresponsalía da axencia EFE na zona centro-sur da provincia de Lugo. Pola contra O Camiño de Santigo foi un tema recurrente na súa traxectoria literaria.

 

Nas Bibliotecas Municipais podedes encontrar as seguintes obras deste autor:

  • El Camino de Santiago en Galicia : (de O Cebreiro a Compostela)
  • Sarria : capitalidad del "camino francés" por tierras lucenses
  • Del viejo al nuevo Portomarín
  • Paradela y su concello

 

 

 

 

Posteado por: Berta en Xeral 16-09-2009
Xiran
 
    A escritora Xinran revela un espisodio da historia que marcou a xeración de chinos. Fala das súas viviencias no libro “Generación Mao” un traballo de campo onde explican o medo á opresión que mantiveron silenciadas varias xeración.
Foron vinte anos de entrevistas, máis de cincuenta persoas e conversacións dificultadas pola incomunicación que impera na China.
 
Nas Bibliotecas Municipais podedes encontrar os seguintes títulos:
 - Nacer mujer en China / Xiran Xue.- Barcelona : Emecé, D.L. 2003
 - En las montañas sagradas / Xinran Xue.-  Barcelona : Emecé, 2005
 - Nacer mujer en China / Xinran Xue. - Barcelona : Círculo de Lectores, 2003

 

Posteado por: Antonio en Xeral 02-09-2009

A Concellaría de Cultura organiza sesión de curtas durante todos os venres do mes de setembro que serán proxectadas na praza de Azcárraga e que se inclúen no OFestivalOn five’ que arrancará o vindeiro 4 de setembro  ás 22.30h.

As curtas que se proxectarán ao longo do mes serán as seguintes:

Venres 4 de setembro:

Pánico a una muerte ridícula- Rubén Stein. Ficción
No corras tanto- César Díaz Melendez. Animación
Ferro ardendo- Miguel García Fernández
Cestla Vie- Young gyu Lee. Animación
Cores- Jairo Iglesias. Ficción
Mariñeiros- Omar Rabuñal. Ficción
La sortie- Jesús Domínguez Sánchez. Documental
O raio transparente- Pancho Lapeña. Animación

Venres, 11 de setembro:

The Wereping- Sam Orti Marti. Animación
Niño Balcón- Pilar Palomero. Ficción
Tan preto e tan lonxe- Isabel Rey Fernández. Documental
Socarrat- David Montero. Ficción
En la otra camilla- Luis Melgar. Ficción
In the name of God- Julia Geker. Animación
El encargado- Sergio Barrejón. Ficción
Campás- Jairo Iglesias. Ficción

Venres, 18 de setembro:

0,8 Miligramos- Imanol Ruíz de Lara. Ficción
Continuará- Esther Fernández Carrodeaugas. Animación
Túneles en el río- Augusta Zourelidi. Animación
Funners- Marc Reixach. Ficción
On the line- Jon Garaño. Ficción
Poder ser- Carlos Seijo. Ficción
Marruecos, un viaje de colores-Álvaro Sanz Alonso

Venres, 25 de setembro:

El ministerio del pez- Giovanni Maccelli. Animación
Muto- Blu. Animación
La chica dentro de la caja- Matt Dickinson. Documental
Micntc- Isabel de o Campo. Ficción
Vellas- Carlos Prado Pampín. Ficción
Mei Ling- Stepahnie Lansagne & Francois Leroy. Animación
Stikk- Vifidis Nielsen. Ficción
No se preocupe- Eva Ungría. Ficción

Todas as proxeccións terán lugar na praza de Azcárraga ás 22:30 horas.